День: 16 февраля 2020

Ես կարդացի Հովհաննես Թումանյանի դառնացած ժողովուրդ պատմությունը և ես հասկացա որ այս կյանքում պետք է հեռու մնալ նման մարդկանցից և ցանկալի է նաև, որ այս կյանքում նման մարդիկ չլինեն։ Նախանձությունը, չարիքով լցվածությունը լավ բան չէ և պետք է ուրախանալ դիմացինիդ ուրախությունից ոչ թե նախանձել և վատը ցանկանալ։ Ես կարդալուց հասկացա որ շատ ճիշտ բաներ էր ասվում այս պատմվածքի մեջ

Տանը

• Կազմել Հնդկաստանի, Չինաստանի նոր ժամանակների ժամանակագրությունը:

18-րդ դարում արդեն մասնատվել էր բազմաթիվ ինքնուրույն իշխանությունների և դարձել հարուստ ավար եվրոպացի գաղութարարների համար։18-րդ դարի կեսերին արդեն Հնդկաստանին տիրելու  համար պայքարում էին Ֆրանսիան և Անգլիան։1757թ․ Կալկաթայից ոչ հեռու Պլեսսի բնակավայրի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտում պարտության մատնեցին ֆրանսիացիների դաշնակից Բենգալիայի ռաջայի 70 հազարանոց բանակը։1858թ․ Անգլիայի պառլամենտ ընդունեց օրենք Հնդկաստանի կառավարման մասին, որի համաձայն Արևելահնդկական ընկերությունը լուծարվեց։ 

17-րդ դարի կեսերին Չինատանը գրավեցին հարևան մանջուրական ցեղերը1644-1911թ․ Չինաստանում հաստատվեց մանջուրական Ցին արքայատոհմը։17-18 դարերում գրավեցին Ջունգարիան, Մոնղոլիան, Տիբեթը ներխուժեցին Բրիմա և Վիետնամ։ 1757թ․ բողդիխանը հրապարակեց հրամանագիր, որով հայտարարվում էր արտաքին առևտրի համար բոլոր նավահանգիստների փակման մասին՝ բացառությամբ երկրի հարավի Գուանչժոույի։

• Գրավոր համեմատել Հնդկաստանի նոր ժամանակների ավանդական հասարակությունը  ժամանակակից Հնդկաստանի հասարակության հետ, ինչ փոփոխությունների է ենթարկվել:

Կարևոր քաղաքները Հնդկաստանում Կալկաթան էր։ Բնակելիությունը մի քանի տարի հետո կանցնի Չինաստանին։ Հիմնականում գյուղաբնակ երկիր է Հնդկաստանը և այն շատ արագ է զարգանում։ Շատ քչերն են ապրում քաղաքներում։

• Գրավոր համեմատել Չինաստանի նոր ժամանակների ավանդական հասարակությունը  ժամանակակից Չինաստանի հասարակության հետ, ինչ փոփոխությունների է ենթարկվել:

Չինաստանը այն ժամանակ փորձում էր բաժանվել արտաքի աշխարհից։ ՀՀ-ը Չինաստանի գործընկերներից է։ Մարդիկ ժամանակակից են։ Տնտեսությամբ Չինաստանը առաջատար են։

• Հայերը Հնդկաստանում նոր ժամանակներում և արդի ժամանակաշրջանում:

Հայերը Հնդկաստանում, Հնդկաստանում բնակվող հայերն են։ Դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Հնդկաստանի միջև հաստատվել են 1992-ին։ Ներկայիս Հնդկաստանում բնակվում է մոտ 400-500 հայ՝ կենտրոնացած Կալկաթայում (այստեղ գործում է հայկական ծերանոց) և Բոմբեյում։ Հնդկաստանում գործում է 6 եկեղեցի և 2 մատուռ։

• Հայերը  Չինաստանում նոր ժամանակներում և արդի ժամանակաշրջանում:

• Աշխարհում առաջին կին դեսպանը.

Դիանա Աբգարն