Рубрика: Без рубрики, Հայոց լեզու

Բառարանային աշխատանք

  1. բառարանների տեսակները

Լեզվական բառարանններ

Բացատրական բառարան, դարձվացքաբանական բառարան, հոմանիշ-հականիշ բառարան, հեղինակային բառարան, ուղղախոսական բառարան, ուղղագրական բառարան, թարգմանչական բառարան, միալեզվային բառարան, երկլեզվային բառարան, բազմալեզվային բառարան, համեմատական բառարան:

Հանրագիտական բառարններ

կենսագրական բառարան, գրաբարյան բառարան, օտար բառերի բառարան, մասնագիտական բառարան, քերականական բառարան:

2. անձնանունների բառարանից դուրս գրել 10 անձնանուններ, և բացատրել նշանակությունը։

  1. Ետիկար— որի անունով մի խաչքար կա Աքիրմանի Ս. Աստվածածին եկեղեցու հարավային պատի վրա:
  2. Դադամ— հայրերը այս անունը տալիս էին իրենց որդիներին հաճախակի, որ հիշեն իրենց հորը:
  3. Ամիր-Երկաթ, հայկական արական անուն։ Կազմված է amiīr՝ «իշխան» արաբական և հայկական երկաթ բառերից։ Գործածվել է 13-րդ դարերում:
  4. Ավա-կանացի անուն անգլերենում և այլ լեզուներում։ Ավա անունը ունի ծագման տարբեր տարբերակներ: Վերջին շրջանում նրա հայտնիությունը կարող է կապված լինել 1990-ականներին հայտնի մի շարք երեխաների հետ, որոնց, ի վերջո, անվանում էին հայտնի դերասանուհի Ավա Գարդների պատվին:
  5. Աղեակ-հայկական իգական և արական անուն։ Առաջացել է միջին հայերեն աղեակ, որն էլ իր հերթին գավառական աղէկ՝ «լավ» բառից։ 
  6. Աղբերշահ-հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն եղբայր և պարսկական  šāh՝ «թագավոր» բառերից։
  7. Ավագշահ— հայկական արական անուն։ Կազմված է հայերեն Ավագ անունից և պարսկերեն՝ شاهշահ` «թագավոր» բառից:
  8. Ամպակ— հայկական արական անուն։ Համարվում է Մովսես Խորենացու  հնարած անուններից մեկը։ Կազմված է հայերեն ամպ բառից։ Գրվում է նաև Ամբակ։
  9. Դասապետ— հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն դաս և պետ բառերից:
  10. Գագտուր— հայկական անուն։ Առաջացել է Գագ և -տուր բառերով։ Նշանակում է «Գագի տվածը»։ Գագ բառը ոչ թե անձնանուն է, այլ Վրաց դաշտի Գագայ Ս. Խաչը , որը հայտնի ուխտատեղի էր։

3. ընտրել 10 բարբառային բառ և բացատրել

1.Կացի-սպասի

2.Գիլիկ-փոքրիկ անիվ

3. Աճարկուտ-վայր որտեղ շատ հաճարի ծառեր կան

4.Իծկոթ-թթու դնելու բույս

5.Դամբիլ-դամբուլ

6.Եգընթու-ուտելիքի մնացորդ

7.Դըրվերել-ներքև իջնել

8.Այբեջար- 1.հորեղբայր, 2.տգեղ

9.Աշկերտ-արհեստավորի աշակերտ

10.Ամեխ- 1.անմեղ, 2.հանդարտ

4. բառարանը ինձ համար փոքրիկ շարադրություն։

Բառարանը բառապաշարը զարգացնելու համար միջոց է, հաճախակի եմ օգտվում բառարանից որևէ բառի բացատրություն, կամ հոմանիշ, հականիշ գտնելու համար: Հիմնականում օգտվում եմ բացատրական և ուղղագրական բառարաններից, քանի որ նմանատիպ վարժություններ անելիս շատ է հարկավոր:

Рубрика: Без рубрики, Ձմեռային նախագիծ, Անգլերեն

Հունվարյան ճամբարի ընթացքը, մեր ջոկատում։

Ողջույն։ Դե ինչպես գիտենք սիրելի Սեբաստացիներ մեզ մոտ շարունակվում է հունվարյան ճամբարը, և մենք ընտրել ենք բազմալեզու ջոկատից անգլերեն լեզուն, և մեր ուսուցչուհին է ընկեր Սերինեն։ Մենք ամբողջ ջոկատով ճամբարի ընթացքում շատ լավ ժամանակ ենք անցկացրել, դե սկզբի մեկ շաբաթը ընկեր Սերինեն բացակայել էր և նրան էր փոխարինել ընկեր Անիկը։ Մենք ընկեր Անիկի հետ սկզբի շաբաթը անում էինք դասեր, դե դասեր ասելով նկատի ունեմ կարդում էինք անգլերեն լեզվով տեքստեր և թարգմանում հայերեն, այնուհետև խաղում էինք խաղեր, օրինակ` Ալիաս, խաղը կայանում է նրանում, որ բջջայինի էկրանին հայտնվում են անգլերեն բառեր, որոնց իմաստները պետք է բացատրենք, այնուհետև խաղացել ենք մեզ բոլորիս ծանոթ Մաֆիան, դե կարծում եմ կարիք չկա բացատրելու խաղի կանոնները, հետո գնացել էինք շրջայցի քոլեջ և գեղարվեստ, ծանոթացել դպրոցներին, տեղակայքին և վերադարձել մայր դպրոց։ ԵՎ հետո վերջապես վերադառնում է մեր շատ սիրելի ընկեր Սերինեն, որին անչապ կարոտել էինք և անհամբեր սպասում էինք։ Դե ընկեր Սերինեի հետ նույնպես կարդում էինք անգլերեն լեզվով տեքստեր և թարգմանում հայերեն, որպեսզի զարգացնենք մեր բառապաշարը, հետո որոշեցինք գնալ Skipark հայերեն լեզվով ասաց` սահադաշտ։ Հունվարի 27-ին ժամը 11։00 գնացինք Իրինա Ռոդինինովնայի անվան գեղասահքի դպրոց սահելու։ Դե բնականաբար ջոկատից ոչ բոլորն էին կարող սահուն և վարժ սահել, բայց քիչ-քիչ սովորեցին, այնուհետև հաջորդ օրը երբ եկանք դպրոց որոշեցինք պատրաստել English breakfast` Անգլիական նախաճաշ։ Որոշեցինք, որ ջոկատից ամեն մի երեխա պետք է բերի բաղադրատոմսից մի ինչ որ մաս, այսպես բոլորս հաջորդ օրը եկանք դպրոց մեզ հետ բերելով այդ ամենը և սկսեցինք պատրաստել, չեմ ուզում ընդլայնվել են հերթով բացատրել ով ինչ կտրատեց, ինչ ժարիտեց և այլն… Մենք պատրաստեցինք` շա՜տ գեղեցիկ և համեղ տեսք ուներ։ Ճիշտ է մենք չէինք ասել ընկեր Ջուլիին և ընկեր Մարթային, որ նման բան ենք կազմակերպել և որոշել էինք անակնկալ անել և հրավիրել իրենց մեր նախաճաշին, այն էլ հանկարծ գալիս է ընկեր Ջուլին և տեսնում այն ամենը ինչ որ մտադիր էինք անել։ ԵՎ այսպես նստեցինք նախաճաշի և ինչպես ասացի հրավիրել էինք նաև ընկեր Մարթային, նախաճաշը վերջացրեցինք և իսկապես բոլորս շատ հավանեցինք մեր իսկ պատրաստած ձեռքերով նախաճաշը, չմոռանամ նշել, որ նախաճաշելու ընթացքում զրուցում էինք ընկեր Ջուլիի հետ տարբեր թեմաներից`դպրոցի հետ կապված։ Շատ ուրախ էինք, որ հավանել էին ընկեր Ջուլին և ընկեր Մարթան մեր պատրաստածը, և իսկապես շատ ոգևորված էինք։ Դե ինչ այսքանը հունվարյան ճամբարի մասին, շատ լավ անցավ ճամբարը և կարծում եմ, որ մյուս տարի ավելի քան հետաքրքիր կանցնի։

Рубрика: Без рубрики

Աշխարհագրություն

  1. ՀՀ օգտակար հանածոների քարտեզ-նշել հետևյալ օգտակար հանածոների հանքավայրերը. ոսկի, պղինձ, մոլիբդեն, երկաթ, տուֆ, հանքային ջրեր:

Captureջեոռդտֆրհ
Դեղին գույնով նշված է ոսկու հանքավայրը, ինչից էլ և երևում է, որ Հայաստանում կա ոսկու մեկ հանքավայր:
Նարնջագույնով նշված են պղնձի երկու հանքավայրերը:
Կապույտ գույնի նշվածնորը ցույց են տալիս երկաթի հանքավայրերը:
Երկու իրարից ոչ չափազանց հեռու գտնվող հանքերը մոլիբդենի հանքերն են:
Երկնագույնով նշված են հանքային ջրերը:
Նշվածներից ամենաշատ հանքերը սևով նշվածներն են՝ տուֆի հանքերը:

2. ՀՀ գետային ցանցի քարտեզ-նշել հետևյալ գետերի անունը, երկարությունը, ակունքն ու գետաբերանը-Ախուրյան, Քասախ, Հրազդան Արփա, Որորտան, Ողջի, Փամբակ, Ձորագետ, Դեբեդ, Աղստև:

ishkhanyan009-map-3

ՀՀ գետային ցանցի քարտեզ-նշել հետևյալ գետերի անունը, երկարությունը, ակունքն ու գետաբերանը
Ախուրյան ֊ նշված է կարմիր գույնով
Ախունք ՝Արփի լիճ
Գետաբերան՝ Արաքս գետ
Երկարություն՝ 186կմ
Հրազդան Արփա ֊ նշված է կապույտ գույնով
Ակունքը ՝ Սևան
Գետաբերան՝ Արաքս
Երկարությունը ՝ 141կմ
Որոտան ֊ Նշված է կանաչ գույնով
Ակունքը ՝ Զանգեզուրի լեռնաշղթա
Գետաբերան՝ Հագարի
Երկարությունը ՝ 178կմ
Ողջի ֊  
նշված է վարդագույն գույնով
Ակունքը ՝ կապուտջուղ
Գետաբերան՝ արաքս
Երկարությունը ՝ 85կմ
Դեբեդ ֊ նշված է դեղին գույնով
Ակունքը ՝ Փամբակի և Ձորագետի միացումից
Գետաբերան՝ Խրամ
Երկարությունը ՝ 178կմ

  1. ՀՀ ռելիեֆի քարտեզ-նշել
    ա) հետևյալ լեռնաշղթաները. Վիրահայոց, Բազումի, Փամբակի, Գուգարաց, Արեգունու, Սևանի և Արևելյան Սևանի, Վայքի, Զանգեզուրի.
    բ) հետևյալ հրաբխային լեռնավահանները. Եղնախաղի, Ջավախքի, Արագած, Գեղամա, Վարդենիսի, Սյունիքի:
Рубрика: Без рубрики

Վիլյամ Սարոյան, Գյուղացին

Պատմվածքը մի տղայի մասին է, ով թողնում է իր հայրենիքում ամեն բան, իր հարազատներին, ընկերներին և մեկնում է Ամերիկայի ՄԻացյալ նահանգներ, ճիշտ է նա սկզբում չէր հարմարվում այտեղի կյանքին ու տեղափոխվում է Կալիֆորնիա: Տեղափոխվելուց հետո նա ամուսնանում է, ստեղծում իր ընտանիքը, ձեռք է բերում այգիներ, ֆեռմաներ, մշակում է այգիները՝ կարճ ասած ունենում է ապրելու համար շատ բարենպաստ պայմաններ: Բայց մեկ է նա հասկանում է, որ իր հայրենիքից՝ իր բնօրրանից այն կողմ ավելի լավ տեղ չկա ապրելու, ինքչան էլ որ հարուստ լինես:

Սարգիս անունով մի մարդ կար, որ Հայաստանի Կուլթիկ գյուղից Ամերիկա եկավ 1908-ին, երբ ընդամենը երեսուն տարեկան էր:
Հաղթանդամ գյուղացի էր՝ խիտ ու խուռներամ մազերով ու տպավորիչ բեղերով: Կշռում էր շուրջ երկու հարյուր ֆունտ, բայց գեր չէր և ուներ դեմքի մելամաղձոտ արտահայտություն:
Կուլթիկում նա հեղինակավոր մեկն էր եղել, երբ արդեն ոչ մի հեղինակավոր մարդ չէր մնացել, և այնտեղ երջանիկ էր ապրել, ունեցել էր բազմաթիվ հայ, քուրդ, թուրք, արաբ, հրեա, հույն, բուլղարացի և այլ ազգերի ու ազգությունների բարեկամներ: Փոքր Ասիայում նա այդ մարդկանց հետ խոսել էր հայերեն, քրդերեն, թուրքերեն կամ արաբերեն, և երբ Կուլթիկից մեկնել էր՝ թողել էր բազում բարեկամներ:


Այս նոր երկիրը խառնափնթոր մի վայր էր, և չկար մեկը, որի հետ հնարավոր լիներ զրուցել: 1908-ին Նյու Յորքում հազվադեպ կարելի էր հանդիպել որևիցե մեկի, ով կարողանար հայերեն, քրդերեն, թուրքերեն կամ արաբերեն երեք բառ արտաբերել:
Մեկնեց Մասաչուսեթսի նահանգի Լին քաղաք, աշխատանքի անցավ կոշկի ֆաբրիկայում ու սկսեց կամաց-կամաց անգլերեն սովորել:
Ծանր աշխատանք էր, մանավանդ խոշորամարմին մարդու համար, որովհետև այնպիսի գործ չէր, որ աներ սրունքներով, ուսերով և իրանով, այլ պետք էր աշխատել մատներով, բազկի մի քանի մկաններով և աչքերով:


Կոշկի ֆաբրիկայում աշխատեց մեկ տարի, և նրա մենությունն օրըստօրե անտանելի դարձավ: Լինում փոքրաթիվ հայ ընտանիքներ կային, բայց նրանց չէր սիրում: Նրանք ամենևին նման չէին կուլթիկցիներին:
Մի երեկո հարբեց ու երբ երերալով թափառում էր փողոցներով, հանդիպեց հայ քահանայի: ՈՒ միասին քայլեցին դեպի հոգևորականի տուն:
-Որդյակ, նեղությանդ պատճառն ի՞նչ է,- հարցրեց քահանան:
-Մենա՜կ եմ,- հառաչեց գյուղացին:
-Աստված է քո հայրը,- ասաց քահանան:
-Դա լավ է, տեր հայր, բայց մենակ եմ,- ասաց գյուղացին:- Մեկը չկա, որի հետ կարողանայի զրուցել: Կուլթիկում ես բոլորին ճանաչում էի՝ թե քրիստոնյաներին և թե անհավատներին: Ա՜խ, տեր հայր, կյանքն այնքա՜ն հրաշալի էր Կուլթիկում:
-Քեզ հարկ է ամուսնանալ,-ասաց քահանան:
-Համաձայն եմ,-պատասխանեց գյուղացին:-Տեր հայր, ինձ համար մի գեղեցիկ աղջիկ գտիր, որ կարողանա ճաշ եփել, խոսել հայերեն և առնվազն մեկ այլ լեզվով՝ քրդերեն, թուրքերեն կամ արաբերեն, և ես կամուսնանամ հետը:


Քահանան գյուղացուն իր տուն տարավ և անկողին տրամադրեց:
Մեկ շաբաթ անց գյուղացին քահանայից նամակ ստացավ, որը կարդաց մի քանի անգամ:
Քահանան գրել էր, որ գյուղացու համար մի լավ աղջիկ էր գտել ու խնդրում էր իրեն այցելել: Գյուղացին ևս հիսուն անգամ կարդաց, թեպետ նամակը երկար չէր: Ապա հագավ իր լավագույն շորերն ու գնաց քահանայի տուն:
-Տեր հայր, աղջիկը կարո՞ղ է ճաշ եփել,- հարցրեց գյուղացին:- ՈՒզում եմ իմանալ՝ ճաշ եփել կարո՞ղ է: Այստեղի կերակուրներից ստամոքսս խիստ խանգարվել է: Աղջիկը եփել գիտե՞: Իսկ կարո՞ղ է երգել: Նա հիմա Ձեր տա՞նն է, տեր հայր:
-Ոչ, որդյակ, մեր տանը չէ: Մե՛նք պիտի իրենց տուն գնանք,- պատասխանեց քահանան:
Մեկ մղոն քայլելուց հետո հասան այն տանը, ուր ապրում էր աղջիկը:


Նվազագույնն ասելու համար հայտնենք, որ աղջիկը շատ տգեղ էր: Սրտաբեկ գյուղացին կանգնեց-մնաց, թեպետ իր կյանքում դժբախտ բաներ շատ էին պատահել՝ Կուլթիկի կորուստը, նաև բարեկամների կորուստը, կոշկի ֆաբրիկայի անպիտան աշխատանքը, համեղ կերակուրների կարոտը, գեղեցիկ երգի բաղձանքը: Եվ հիմա այս աղջիկը, որ, իհարկե, հայուհի էր և անտարակույս՝ ամենաազնիվ նկարագրի տեր ու թերևս կարող էր սքանչելի ճաշեր եփել ու միգուցե գեղեցկատես ձեռագործներ հյուսել, բայց այդուհանդերձ՝ ո՛չ, աղջիկն իրեն դուր չեկավ: Կարծես այդ աղջիկն իրեն ավելի մենավոր կդարձներ և իր սիրտը կծվատեր մենության հոգեվարքներով:
-Այստե՛ղ, այստեղ դիր գլխարկդ,- ասաց քահանան:-Նստենք: Քեզ դեռ չեմ ասել իր անունը՝ Էլիզար Իսկենդերյան:
Գյուղացին գլխարկը հանեց ու գլանակ վառեց:
-Հիրավի՞ այդ է անունը, տեր հայր: Հավատում եմ Ձեզ,- ապա դառնալով աղջկան, ավելացրեց,-ինձ համար շատ հաճելի է Ձեզ հետ ծանոթանալը:
-Դեռ պիտի ծանոթանաս հոր ու մոր հետ,- ասաց քահանան,- նրանք հարգարժան մարդիկ են:
-Դա երևում է, տեր հայր,- պատասխանեց գյուղացին:- Ճիշտ որ հարգարժան մարդիկ են, դա ապացուցում է այս սենյակը: Րոպե անգամ չեմ կասկածում, որ առաջնակարգ մարդիկ են:
Խոր շունչ քաշեց, կրկին նայեց աղջկան և ասաց.
-Ամենաառաջնակարգ մարդիկ են: Ների՜ր ինձ, տեր հայր:
Աղջկա հայրն ու մայրը ներս եկան ծանոթանալու ու հարցրին իր անունը:
-Սարգիս Խաչատուրյան, կուլթիկցի,- պատասխանեց նա:- Խլված եմ հայրենիքի ծոցից և տասնհինգ ամիս ի վեր Ամերիկայում եմ: Ինքս ինձ կորցրել եմ օտարության մեջ: Գերի եմ՝ թշվառ ու մենավոր: Ներողություն, տեր հայր, այս ի՜նչ խայտառակ երկիր է:
Աղջիկը հայկական սուրճ մատուցեց, որն անչափ անհամ էր: Ապա երգեց, որը շատ տգեղ հնչեց:


Աթոռին նստած գյուղացին տրտմորեն երազում էր հայրենիքի մասին: Հետո հանեց ոսկե ժամացույցն ու նայեց:
-Ներեցեք, ազգակիցներ,- ասաց,- շատ լավ ժամանակ անցկացրի, բայց պետք է գնամ: Աստված ձեզ պահապան: Բարի գիշեր:
Քահանան էլ հետը դուրս եկավ:
-Է՜հ, ինչպե՞ս էր,- հարցրեց քահանան:
-Տեր հայր, չեմ կարող նկարագրել, թե որքա՜ն դժբախտ եմ,-պատասխանեց գյուղացին:-Շատ լավ աղջիկ է, շատ համեղ սուրճ է պատրաստում, ձայնն էլ սոխակի է: Բայց, տեր հայր, մի փոքրիկ բան կա, որ տխրեցնում է ինձ: Ոչ, ես չէի ուզենա նրա հետ նույն հարկի տակ ապրել, նույն անկողնում քնել: Տեր հայր, դա անհնարին է:
-Կընտելանաս,- ասաց քահանան:
-Տեր հայր, չեմ ուզում ընտելանալ: Ներիր ինձ, ես շատ դժբախտ եմ,- պատասխանեց գյուղացին:
-Լոկ ժամանակի խնդիր է,-շարունակեց քահանան:- Կանցնի մեկ-երկու շաբաթ, մեկ-երկու ամիս, մեկ-երկու տարի, կունենաս մեկ-երկու զավակ և կտեսնես, որ ամուսնացած ես, զավակներ ունես, ու տարիները կանցնեն:
-Ներողություն, տեր հայր, երախտապարտ եմ ձեզ,- ասաց գյուղացին:- Օ՜, իր այդ փոքրիկ թերությունը: Ո՛չ, ոչ մեկ շաբաթ, ոչ երկու: Բարի գիշեր, տեր հայր:
-Գիշեր բարի, որդյակ,- պատասխանեց քահանան:

Կալիֆոռնիայից մի հայ եկավ, որին Սարգիս Խաչատուրյանը մի օր երեկոյան հանդիպեց սրճարանում: Միասին օղի խմեցին, ու մարդը Կալիֆոռնիայի մասին պատմեց:
-Ճիշտ ու ճիշտ Հայաստանի նման է՝ արև, խաղողի վազեր, մարգագետիններ, ձիթենիներ, թզենիներ, առուներ, կովեր:
-Կովե՞ր, ազգակից,- բղավեց գյուղացին:- Ասացիր կովե՞ր:
-Հարյուրներով,- պատասխանեց մարդը:
-Եվ աշխատանք, ի՞նչ աշխատանք,- հարցրեց գյուղացին:
-Ագարակի աշխատանք,- պատասխանեց մարդը:
-Արևի տա՞կ… Ես Կալիֆոռնիա կգնամ,- ասաց գյուղացին:
Եվ գնաց:

Կալիֆոռնիա հասավ օգոստոսին՝ ճիշտ խաղող հավաքելու ժամանակ: Այս գործն ավելի լավ էր, քան կոշկի ֆաբրիկայում աշխատելը: Բայց սա էլ իր վատ կողմերն ուներ:
Աշխատողները հնդիկներ, մեքսիկացիներ ու ճապոնացիներ էին՝ օտար ազգերի ներկայացուցիչներ: Ինքը զրուցել էր ուզում, այնինչ իրեն հասկացող չկար:
Աշխատանքի բնույթը հետևյալն էր՝ խաղողի ողկույզները ճյուղերից կտրել ու շարել փայտե արկղերի մեջ: Այդ վիճակով թողնել արևի տակ, մինչև որ խաղողը չորանալով չամիչ դառնար: ՈՒ երբ խաղողի մի կողմը չորանում էր, երկու աշխատող գնում էին շարքի ծայրը և հերթով արկղերը վերցնելով՝ շուռ էին տալիս մյուս արկղի վրա, որպեսզի արևից խաղողի մյուս կողմն էլ չորանար:
Այս գործը հաճելի չէր կատարել մեկի ընկերակցությամբ, ում հետ հնարավոր չէր զրուցել: Ողբալի բան էր ժամերով արկղեր շրջելը որևէ մեքսիկացու հետ:
Ամբողջ ամառ այս գործն էր անում, իսկ ձմռանը հող էր հերկում ու վազերը խնամում: Կիրակի օրերին քաղաք էր գնում: Մերի Փոսթ փողոցում գտնվող հայկական սրճարան էր մտնում, օղի ու սուրճ խմում, սկյամբիլ ու նարդի խաղում և զրուցում ազգակիցների հետ: Նրանք բոլորը մարդիկ էին, որոնց նոր էր հանդիպել Կալիֆոռնիայում:

Մի կիրակի, երբ գյուղացին արճարանում էր, մի մարդ ներս մտավ: Անունը Արշակ Թոմբալյան էր, և ինքն էլ կուլթիկցի էր: Արշակ Թոմբալյանը հայրենիքից էր ճանաչում Սարգսին: Այնտեղ նրանք խոսել էին մեկմեկու հետ: Հանդիսավորությամբ միմյանց ձեռք սեղմեցին ու համարյա լաց եղան:
-Ա՜խ, Սարգիս եղբայր, ինչպե՞ս ես,- հարցրեց Արշակը:
-Լավ եմ, Արշակ եղբայր,- տրտմորեն պատասխանեց Սարգիսը:- Իրոք լավ եմ: Դու՞ ինչպես ես:
-Ա՜խ, շատ լավ եմ, սիրելի եղբայր,- ասաց Արշակը:-Ամերիկան հավանու՞մ ես, իմ կուլթիկցի բարեկամ:
-Ա՜հ, հավանու՞մ եմ, արդյոք, Ամերիկան: Է՜հ, ի՞նչ ասեմ, գնա-արի և անծանոթ մարդկանց հետ արկղեր շուռ տուր,- պատասխանեց Սարգիսը, ապա շարունակեց,- այդ է, էլի, գնա-արի և անծանոթ մարդկանց հետ արկղեր շուռ տուր: Եղբայր, ի՞նչ իմանամ նրանք ովքեր են: Նախկինում նրանց չեմ տեսել: Ո՞վ գիտե ինչ ազգից են, ինչ լեզվով են խոսում: Գնա-արի և անծանոթ մարդկանց հետ արկղեր շուռ տուր:

Կալիֆոռնիա հասնելուց մեկ տարի անց Սարգիս Խաչատուրյանն ամուսնացավ: Աղջիկը թեպետ ավելի նվազ պատվարժան ընտանիքից էր, քան Լինի աղջիկը, բայց ավելի թմբլիկ էր, ավելի թուխ և ավելի սիրուն: Հաջորդ տարի կինը նրան արու զավակ պարգևեց:
Սարգիսը չարքաշ աշխատեց ու երեք հարյուր դոլար կուտակեց: Այդ գումարը որպես կանխավճար տվեց տասը ակր այգու դիմաց: Եվ սեփական ագարակի տեր դարձավ: Արդեն ուներ երկու ձի, մի կով, տուն, լավ կին ու մի արու զավակ:
Ինչպես կասեր քահանան, մեկ զավակը դարձավ երկու, երկուսը՝ երեք, երեքը՝ չորս: Օրեր, ամիսներ, տարիներ անցան, և ինքը զավակներ ունեցավ: Ամեն բան լավ էր: Չէր կարող ասել, թե լավ չէր, բայց չգիտեր էլ:


Հարստացավ: Իր տասը ակր այգին դարձրեց երեսուն, ապա քառասուն ու վերջում՝ հիսուն: Երբ փող էր վաստակում, նոր հողեր էր գնում, հերկում, տնկում, խնամում, ջրում ու հնձում:
Նոր տուն կառուցեց և էլեկտրականություն անցկացրեց: Գնեց մագնիտոֆոն և ավտոմեքենա: Կնոջն ու երեխաներին տանում էր քաղաք պաղպաղակ ուտելու, հյութ խմելու ու կինոթատրոն այցելելու:
Տարիներ անցան: Ավագ որդին քոլեջ ավարտեց: Եվ գյուղացին՝ դահլիճում նստած, տեսավ որդու վկայական ստանալն, ու աչքերն արցունքով լցվեցին: Դուստրն էլ քոլեջ ավարտեց, և գյուղացու աչքերը կրկին արցունքով լցվեցին:
Ամեն բան լավ էր: Գիտեր, որ այս ամենը հրաշալի էր:
Անդրանիկ զավակն ամուսնացավ Կալիֆոռնիայում ծնված հայ աղջկա հետ և իր համար մի փոքրիկ այգի գնեց: Հարսանիքին իսկական հայկական, թրքական ու քրդական երգ-երաժշտություն նվագեցին: Այդ ամենը սքանչելի էր:
Երկրորդ որդին ոչ միայն քոլեջ, այլև Բերքլիի համալսարանն ավարտեց: Սա փառահեղ բան էր:


Ամեն ինչ հրաշալի էր: Կյանքի և աշխարհի մեջ շատ փոփոխությունների ականատես եղավ՝ հեռախոս, ավտոմեքենաներ, փոշեկուլներ, հովահարիչներ, լվացքի մեքենաներ և էլեկտրական սառնարաններ, որդիների ու դուստրերի անգլերեն խոսելը, գրելը և շատ բաներ յուրացնելը: Մե՜ծ դար էր, սքանչելի ժամանակներ էին:
Բայց դարձյալ ինչ-որ տխուր մի բան կար, որ գյուղացին չէր հասկանում: Կուլթիկում էլ էր ամեն բան լավ: Այնտեղ ամեն ոք գիտեր ում հետ է խոսում: Արաբը արաբ էր, թուրքը՝ թուրք, քուրդը՝ քուրդ: Ամեն ոք ճանաչում էր իր զրուցակցի դեմքը, աչքը, քիթը և անգամ հոտը: Կուլթիկը հայրենիք էր: Մարդ խոսում էր և գիտեր ում հետ է զրուցում: Իսկ Ամերիկան… Գյուղացին չէր կարող մոռանալ Ամերիկայում իր տեսածը:
Երբեմն հեղինակավոր հայեր՝ մտավորական մարդիկ, այցելում էին նրան և սուրճ խմելիս խոսքի մեջ հարցնում.
-Է՜հ, ազգակից, Ամերիկան հավանու՞մ եք:
Գյուղացին նայում էր ծանոթի դեմքին, աչքերի մեջ ու պատասխանում.
-Ի՞նչ ասեմ, գնա-արի և անծանոթ մարդկանց հետ արկղեր շուռ տուր…

Рубрика: Без рубрики

Մեր հիանալի օրը Սևանա լճի ափին

Ողջույն, այսօր օգոստոսի 18 է, բայց այս օրը ինձ համար սովորական օր չէ։ Ես,մեր կազմակերպիչ ընկեր Ջուլիետան և մի քանի երեխաներ գնացել ենք Սևանա լիճ, շատ հետաքրքիր անցավ մենք ճանապարհին զրուցեցինք, երաժշտություն լսեցինք, ծիծաղեցինք, խաղեր խաղացինք, այդպես մինչ հասանք Սևան։ Բոլորս տեղավորվեցինք մի հանգստի գոտում, մի փոքր ճաշեցինք, խոսեցինք և որոշեցինք լողալ լճում։ Դե սկզբում միանշանակ ջուրը սառն էր, բայց հետո ովորեցինք։ Ես շատ չլողացա քանի որ արդեն մրսում էի։ Դուրս եկանք ջրից, որոշեցինք նստել ավազին և զրուցել սկզբում մի քանի աղջիկներով էինք այնուհետև մեզ միացավ ընկեր Ջուլիետան։ Խոսեցինք տարբեր թեմաներից, ամեն մեկն հայտնեց իր կարծիքը, զրուցելուց հետո որոշեցինք նույնպես ընթրել, ընթրելուց հետո քիչ-քիչ հավաքվեցինք և վերադարձանք Երևան, նաև չմոռանամ ասել, որ մեզ հետ էր նաև ընկեր Իվետան իր դստեր հետ։ Այդպես Երևան գալու ճանապարհին ականջակալներով երաժշտություն լսելով վերադարձանք, հաջողություն մաղթեցինք մեկս մյուսին և այդպես անցկացրինք մեր օրը։

Рубрика: Без рубрики

Ընտանեկան դպրոցը ծողիս աչքերով

Երբ Նարեն նոր էր տեղափոխվել Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր շատ էի հետաքրքրվում իրենից ինչպիսի դպրոց է, ինչ եք անում, ինչ եք սովորում։Նա շատ է հավանում այս նոր դպրոցը միշտ պատմում է իր տպավորությունների մասին, պատմում է իր ընկերներից, ուսուցիչներից, պատմում դպրոցում իր անցկացրած առօրյան։ Ես ինքս որպես ծնող շատ եմ հավանում աղջկաս նոր դպրոցը և շատ ուրախ եմ, որ իմ երեխան դասեր անելուց, գիտելիք ստանալուց բացի նաև անցկացնում է ժամանակ։ Նարեն երբ տուն է գալիս միշտ ասում է մամ չեմ ուզում տուն գամ, որովհետև շատ հետաքրքիրա անցնում երեխեքի հետ, շատ եմ սիրում դասարանս, և ես հասկանում եմ, որ երեխաս ով երբեք ինձ չի ասել ուզում եմ մնալ դպրոցում ասում է ամեն օր,երբ դպրոցից տուն է վերադառնում։ Ես ինքս շատ-շատ գոհ եմ աղջկաս նոր դպրոցից, շատ բարձր մակարդակի դպրոց է, և ուսուցիչների առումով և գիտելիքների առումով։ Շնորհակալ եմ աղջկաս լավ գիտելիք փոխանցելու համար։

Рубрика: Без рубрики, Անգլերեն

If I had not to see the sun for 7 month and after that firts time I see the sun I’ll feel myself that I am the most happy persona in the world. The sun is life . Nobody can live without sun. I hope that I’ll never get in that situation. The sun is the most important thing in our world. If there wasn’t The Sun our nature will not be blossomed .

Рубрика: Без рубрики, Իտալերեն

Pasqua

Come la gente comune, celebriamo la Pasqua. Bolliamo l’uovo, lo facciamo bollire, quindi decoriamo la tavola con un bel grano, quindi facciamo un panino con uvetta, quindi pilaf con uvetta, frittate e lavash, versiamo il vino e lo beviamo. Ecco come celebriamo la Pasqua a casa.